Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2008

Μην μοιάσετε στους γονείς σας.!

Αυτή είναι η τελευταία ελπίδα της χώρας μας.
Μην συνεχίσετε τον αφόρητο αυτό κόσμο που δημιούργησαν και συντηρούν μανιασμένα με την καθημερινή τους ψήφο οι γονείς σας.
·
Αυτοί οι ανώνυμοι δημοκράτες γονείς σας, που κρύβονται πίσω από τις κουκούλες της μεγαλοστομίας, της υπερδημοκρατίας, της ελευθερίας και της αοριστολογίας, που δεν τήρησαν και δεν τηρούν κανένα νόμο στα νοσοκομεία, στους δήμους, στα πανεπιστήμια, στα σχολεία, στη δουλειά τους, στις παραλίες, στις πολεοδομίες, στις εφορίες, στις προσωπικές ακόμη εκδηλώσεις και πράξεις της ζωής τους. Που δεν έχουν ιερό και όσιο πολιτικό και κοινωνικό.
·
Που κατέστρεψαν και καταστρέφουν ακάματα το περιβάλλον ενώ ομιλούν για την σωτηρία του, σε εσάς και τους άλλους. Που θεσμοθέτησαν μεταξύ τους το φακελάκι ηττημένοι άκαπνα, χωρίς να δώσουν τον αγώνα τους εναντίον του, τότε που άρχιζε να παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, στην αποφράδα εποχή της σοσιαλδημοκρατίας.
·
Κρυμμένοι πίσω από την σιγουριά των παράνομων και άδικων νόμων που οι ίδιοι ψήφισαν συνειδητά, ως ρουσφέτια-τροπολογίες στα νομοσχέδια μέσω των διαλεγμένων με επιμέλεια για αυτό το σκοπό εκπροσώπων τους, και έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να επιχειρηματολογήσουν και να βγουν τιμητές και από πάνω, αποστομώνοντας όσους αντιστέκονται από την γενιά τους, ως γνήσιοι σύγχρονοι μετεμοντέρνοι σοφιστές. Νόμους από τους οποίους, ζήτησαν πάλι να εξαιρεθούν ρουσφετολογικά οι ίδιοι εκ των υστέρων, όταν δεν τους συνέφερε καταγγέλοντάς τους θρασύτατα ως άδικους.
·
Γιαυτό εσείς μοναδική ελπίδα μας πια, για αυτή την καταχρεωμένη πατρίδα, πρέπει να ρωτάτε διαρκώς, τι νομοσχέδια ψηφίζεις μπαμπά, με τι λεφτά αγοράζουμε μαμά τα αυτοκίνητα μας, πως εξοικονομείτε το ακριβό μας χαρτζιλίκι, πως πάμε διακοπές κάθε τόσο, πως αγοράσαμε δύο σπίτια, από πού πληρώνω την διασκέδαση και τα μπαράκια, τα σινιέ ρούχα, τη μοτοσικλέτα μου. Γιατί είναι τόσο ακριβή η βενζίνη στο βενζινάδικό μας μπαμπά. Μαμά γιατί ψηφίζετε κλέφτες. Γιατί χρωστάμε λεφτά στους μετανάστες. Ο μπαμπάς μαμά παίρνει φακελάκι στο νοσοκομείο;


Αυτή είναι η επανάστασή σας! Και είναι πολύ μεγάλη αν τα καταφέρετε. Εμείς θα την κοιτάμε με δέος. Μεγαλύτερη πολλές πενηνταετίες από αυτή που προσπαθείτε αυτόν τον καιρό με την δολοφονία του Αλέξη. Αυτή που δεν μπορέσαμε να κάνουμε εμείς.
·
Πρέπει να απορρίψετε αυτόν τον δικό μας κόσμο μέσα σας. Να τον καταστρέψετε, να τον σαρώσετε κυριολεκτικά. Αν δεν καταστραφεί μέσα σας αυτός ο κόσμος, δεν καταστρέφεται έξω. Άδικα προσπαθείτε. Σας κρατάει δέσμιους. Γιατί από εκεί μέσα μας ξαναζωντανεύει και πηδάει έξω. Η έξω καταστροφή είναι μια παλιά αποτυχημένη συνταγή δικιά μας.
Και η επαναλαμβανόμενη ατέρμονη καταστροφή του κάθε τόσο στους δρόμους, σημαίνει ότι δεν καταστρέφεται μέσα σας. Αυτό σημαίνει, αυτό διδάσκει και εσείς δεν το βλέπετε. Ότι σας θέλγει ως μια τεράστια επιθυμία σας ανώριμη και ατελέσφορη όπως η δική μας. Εμείς θελήσαμε να αλλάξουμε τον κόσμο μεταφυσικά, μαγικά. Χωρίς να αλλάξουμε τους εαυτούς μας. Δείτε τι κάναμε με τον Μάη του 68. Μια τρύπα στο νερό. Καταφέραμε να συντηρήσουμε και να αναγεννήσουμε μέσω αυτού έναν καινούργιο, από λαβωμένο και θνήσκοντα καπιταλισμό.
·
Ακόμα χειρότερα, οι δικοί μας Κον Μπεντίτ, οι εγχώριοι εξεγερμένοι ηγέτες του Πολυτεχνείου, ξεπέρασαν κάθε Γαλλικό προηγούμενο, θράσος και αγοραία καπατσοσύνη, πετυχαίνοντας μόνο και μόνο μια προσωπική πολύ προσοδοφόρο επαγγελματική βουλευτική αποκατάσταση, υπογράφοντας όλα τα νομοσχέδια της λαμογιάς και της διαπλοκής, χωρίς ποτέ ούτε ένας από αυτούς να παραιτηθεί μέσα σε είκοσι χρόνια, για τα αμέτρητα επαναλαμβανόμενα οικονομικά σκάνδαλα στη χώρα μας, που τη ρήμαξαν και την έφεραν στο χείλος του δανεισμού και της καταστροφής.


·
Εμείς, χωρίς καμιά δικαιολογία, μάθαμε σε ένα πρόχειρο και ενστικτώδη τρόπο προφύλαξης αντικομπίνας στην εξουσία της δεξιάς και αργότερα της σοσιαλδημοκρατίας, για να επιβιώσουμε και να προφυλαχτούμε από τις κλεψιές και τις απάτες τους. Μέχρι που στο τέλος μπήκαμε στη λογική αυτής της κομπίνας και της απάτης, και αφού την μάθαμε και την αφομοιώσαμε καλά, στο τέλος την αποδεχτήκαμε ως αναγκαίο κακό όπως δικαιολογούμαστε σε σας.
·
Αυτό που πρέπει να αναγνωστεί θαρρετά από εσάς τους ίδιους, είναι ότι αυτή η μικρή εξέγερση για το παρόν και το μέλλον σας, μαζί με τον θυμό και την οργή που την διακρίνει, απευθύνεται αθέατα στους γονείς των μαθητών, χωρίς οι ίδιοι οι μαθητές συνειδητά να το ξέρουν. Και μοιράζεται μάλιστα εξ ίσου προς το κράτος, τις πολιτικές ηγεσίες που το κατασκεύασαν ή άλλες που άφησαν να γιγαντωθεί για ψηφοθηρικούς λόγους λαϊκίζοντας άκριτα και τυφλά υπέρ της εργατικής τάξης και βέβαια τους πολίτες που μανιασμένα το στήριξαν.
·

Αυτό που ο πολιτικό λόγος θα έλεγε εάν είχε προλάβει να διαμορφωθεί στην σκέψη των νεότατων αυτών γενεών, είναι ότι δεν μπορείτε να κατεβαίνετε στις διαδηλώσεις, τις διαμαρτυρίες, τις απεργίες και τους αγώνες, και ύστερα να πηγαίνετε στην κάλπη για να ψηφίσετε αυτούς που καταγγέλλατε στους δρόμους και εναντίων των οποίων φωνάζατε και διαμαρτυρόσασταν, όχι μόνο εχθές αλλά και τώρα ακόμα. Γιατί αυτόν τον κόσμο που εσείς κατασκευάσατε εμείς προσπαθούμε τώρα να αλλάξουμε.
·
Λόγος που θα απευθυνόταν τόσο στους γονείς των μαθητών και φοιτητών, που μαζί με τις κυβερνήσεις του πρόσφατου παρελθόντος στήσαν αυτές τις γκανγκστερικές κοινωνίες, συνεργασίας κράτους και πολιτών εξ ίσου, όσο και στους ίδιους τους μαθητές και φοιτητές, με την πελώρια υπόμνηση *προσέχτε μην καταλήξετε να αναπαράξετε το κτήνος που γέννησαν οι κοινωνίες των γονιών σας, για το οποίο είσαστε τώρα στους δρόμους*.
Δεν τα έκαναν αυτά τα τέρατα οι Καραμανλήδες και οι Παπανδρέου από μόνοι τους.
Αυτό είναι ένα καλαμπούρι των καφενείων και των ενδοοικογενειακών ψευτοσυζητήσεων.
·
Μην παραδώσετε στα παιδιά σας, αυτό τον ανυπόφορο κόσμο που δεν αντέξατε και αναγκαστήκατε να βγείτε στους δρόμους. Τον κόσμο που σας παραδώσαμε εμείς, οι γονείς σας.
Αλλιώς θα καταδικάσετε και εσείς τα δικά σας παιδιά, να βγουν στους δρόμους και να τα σπάνε, τρελαμένα και απελπισμένα. Αυτή είναι μόνο η πραγματική αγάπη για τις νέες γενιές. Τα άλλα όλα είναι υποκρισίες και κουραφέξαλα δικά μας, που σας ζητήσαμε να μας καταλάβετε που κλέβαμε, που διαπλεκόμαστε και διαφθειρόμαστε δήθεν για το δικό σας καλό, για το δικό σας παντεσπάνι.
Μακρά από τέτοιες τιποτένιες δικαιολογίες. Δεν πρέπει να ξευτιλιστείτε στα μάτια σας, όπως συνέβη με τους πατεράδες σας.
·
Σήμερα , όπως σε κάθε γενιά, μπαίνουν τα θεμέλια της μελλοντικής κοινωνικής και πολιτικής Ελλάδας. Οι σημερινές νεότατες και νεότερες γενιές, δείχνουν ακριβώς το μέλλον τους, τον δρόμο που θα ακολουθήσουν. Που θα οδηγηθεί αυτό σε 5-10 χρόνια κανείς δεν ξέρει.
Το να κατεβαίνεις σε μια συγκέντρωση είναι δέσμευση. Και ίσως δεν το ξέρεις.
Το να συμμετέχεις ή να υπογράφεις ένα ψήφισμα είναι πάλι δέσμευση για την υπόλοιπη ζωή σου. Και αυτό είναι πολύ ωραίο, το ωραιότερο της ζωής.
Δεν μπορείς να βρεθείς αόρατα μετά λίγα χρόνια με τα λαμόγια.
Εγώ δεν θέλω αυτό να πάει χαμένο.
Δεν θέλω να ξαναζήσουμε μια ακόμη αποτυχία μέσα στους αιώνες.
·
Το θέμα είναι με σας, ότι παραδίδετε την εξέγερση που γεννά η οργή σας, στους μπάχαλους να την διαχειριστούν για σας. Τουτέστιν στο πιο μηδενιστικό και καταστροφικό κομμάτι της κοινωνίας. Που είναι ήδη αυτοκτονημένο προ πολλού. Να σας εκπροσωπήσουν στον θυμό σας και να σας καθοδηγήσουν απροκάλυπτα. Αφού δεν επεμβήκατε μέχρι τώρα ποτέ έμπρακτα και μόνο έτσι, χωρίς δικαιολογήσεις και ανίσχυρα λόγια να γίνετε πρωταγωνιστές του θυμού σας οι ίδιοι.
Και αδιάφορο αν και αυτοί είναι θύματα του κόσμου αυτού.

Μάθε να μην συγχωρείς τον εαυτό σου κάθε φορά που είναι ένοχος ή παραβατικός απέναντι στους φίλους σου, την πολιτεία, την κοινωνία και το δίκαιο.