Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2008

Νόμος θεού ή ανθρώπων ;

Ο νόμος της πολιτείας και εφόσον αυτός λειτουργεί και εφαρμόζεται, συμφιλιώνει με έναν καταλυτικό και λυτρωτικό τρόπο τον ένθεο και τον άθεο, αφού ζητάει κοινή και εξ ίσου υπακοή σε αυτόν.
Ισορροπεί την μεταφυσική ανάγκη και την θέτει στη σωστή της διάσταση και απαίτηση, προφυλάσσοντας και την ίδια από θρησκευτικές εξαλλοσύνες απελπισμένης αναζήτησης του δικαίου, αφού αυτό και ο νόμος του λειτουργούν μέσα στην κοινωνία.
Έτσι μόνο μια πολιτεία μπορεί να ισορροπήσει και να αρμονίσει τη ζωή και τις σχέσεις των πολιτών της. Με την χωρίς εξαιρέσεις επιβολή των νόμων.
·
Ο θεϊκός νόμος αντίθετα δεν έχει την παραμικρή πιθανότητα δικαίου, αφού ο θεός δεν επιβάλλει ποτέ τους νόμους του, αλλά τους αφήνει στο έλεος στην ευχέρεια και στην καλή ή κακή διάθεση των πολιτών. Εδώ δεν υπάρχει κανείς να επιβάλλει το νόμο παρά τα ατομικά συμφέροντα του καθενός.
Εξ άλλου ιστορικά, ο νόμος του θεού σημαίνει δεν λειτουργεί ο νόμος της πολιτείας. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να υπάρχει νόμος θεού. Νόμος του θεού σημαίνει ότι η κοινωνία κατακλύζεται από την αδικία και την απελπισία.