Κυριακή, 25 Μαΐου 2008

Παιδεία και αυτονόητο

Πριν από την παιδεία υπάρχει το αυτονόητο. Εάν αυτό παραβιασθεί για οιονδήποτε λόγο, τότε κάθε είδους παιδεία είναι άχρηστη. Κάτι περισσότερο, γίνεται άκρως επικίνδυνη και καταστροφική. Γιατί τότε υποκρίνεται το αυτονόητο. Είναι τότε που η παιδεία μεταμορφώνεται ολοκληρωτικά σε δόλο. Που κάνει την έξυπνη. Που είναι γιομάτη από πολυγνωσία και διπλώματα. Που ξεχειλίζει πιά από ευφυΐα και ικανότητα. Που γίνεται ρητορική, που κομπάζει και επαίρεται γιατί κορόιδεψε το αυτονόητο στα μυαλά των ανθρώπων όπως νομίζει. Που γίνεται το πρωτοπαλίκαρο των συμφερόντων στο τέλος αργά ή γρήγορα.
·
Αυτό είναι που πρέπει να κατανοήσουν οι δάσκαλοι και για τους εαυτούς τους και για τους συναδέλφους τους, αφού η νεοελληνική πολιτεία δεν το καταλαβαίνει καθόλου, και αγοράζει διαχρονικά παιδεία και κουλτούρα με τη σέσουλα από την διεθνή αγορά. Να μην χάσουν το αυτονόητο από τα μάτια τους και γίνουν συντεχνία εμπόρων γνώσης, με τα καλλίτερα επιχειρήματα, αποδείξεις και τέτοιες άλλες πραμάτειες. Τότε θα τους μιμηθούν ακαριαία και οι φοιτητές τους.
·
Όσο για το αυτονόητο, είναι η ισορροπία και η αρμονία του σύμπαντος. Η χαρά της ζωής. Είναι ο κανόνας και το μέτρο της φύσης για όλους μας, ζώα, φυτά και ανθρώπους. Η ισότητα και η δικαιοσύνη για την κοινωνία.
·
Προτιμώ πάντα έναν άνθρωπο που έχει διατηρήσει το αυτονόητο μέσα του από τον Νεύτωνα ή τον Αϊνστάιν. Αυτή είναι η μόνη αναμφίβολη πεποίθηση μέσα μου.
Γιατί παιδεία και δη μέγιστη, είναι η διατήρηση του αυτονόητου.