Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2008

Πολιτισμοί δούλων

Όποιος δεν είναι έτοιμος να πεθάνει αύριο το πρωί, θα ζήσει σαν δούλος.

Όμως χειρότερο και από αυτό, είναι το άλλο που θα του συμβεί. Θα συνηθίσει να ζει έτσι και θα του φαίνεται φυσιολογικό. Δεν θα μπορεί να ξεχωρίζει την ελευθερία από την δουλεία.
Θα χάσει το φυσικό προσόν της διάκρισης.
Θα ζει με ένα ανύπαρκτο αυτοσεβασμό, όπου η λογική, η ψυχολογία, η συμπεριφορά του και οι πράξεις του, θα προτείνουν τον εαυτό του στους άλλους, ακόμα και ασυνείδητα, βορά στις πιο ταπεινές και εξευτελιστικές τους ορέξεις, στην λεηλασία των φυσικών του ομορφιών και ικανοτήτων και τίποτα άλλο.

Σήμερα ζούμε ήδη τις κοινωνίες των δούλων. Αυτό παράγει ο σύγχρονος πολιτισμός για να υπάρξει. Ελεύθερη αγορά χωρίς δούλους δεν υπάρχει, παρά στα κείμενα και τις ομιλίες.

Αλλά τα πράγματα όπως καταλαβαίνουν ελάχιστοι, είναι χειρότερα από το ιστορικό και κινηματογραφικό παρελθόν, με τους σπάρτακους και τους μονομάχους. Γιατί, ρωτούν θιγμένοι και διαμαρτυρόμενοι οι σύγχρονοι δούλοι. Ακριβώς γι αυτό. Επειδή διαμαρτύρονται για αυτό που είναι, πιστεύοντας ότι δεν είναι. Ενώ οι ιστορικοί δεν διαμαρτύρονταν, παρά αγωνίζονταν να απελευθερωθούν από την δουλεία που τους επέβαλαν. Είχαν πλήρη συνείδηση.
Ενώ σήμερα αγωνίζονται να σκλαβωθούν όσο περισσότερο αντέχουν.

Και μην ξεχνάμε το πιο επικίνδυνο,
Οι δούλοι πάνε με τους νικητές. Οι ελεύθεροι με το δίκιο.