Χρωστούμενο κείμενο

Ο Τσίπρας υπέγραψε την συμφωνία φωτιά χωρίς να ρωτήσει κανένα. 

Και τώρα ζητάει και τα ρέστα από αυτούς που διαφωνούσαν και του φώναζαν, να μην υπογράψει. 

Θράσος ή μωρία;      

Δεν έχει συναίσθηση ούτε τι έκανε, ούτε τι ζητάει.

Αυτοί σε εμπόδισαν να διαπραγματευτείς. Και παραπονιέται γιατί δεν τον χειροκροτούν κι από πάνω για την νέα γενοκτονία που υπέγραψε. Τις κουμπάρες παίζουμε;

Ζητάς να κάνεις τους συντρόφους σου συνενόχους. Αυτό ζητάς; Να ξευτελιστούν στον εαυτό τους και στην κοινωνία παρέα σου. Να μην μείνει σπόρος για την αριστερά.

Να μοιραστείς τις ευθύνες σου με αυτούς που ήταν κάθετοι απέναντι στα μνημόνια.  Να βάλουν πλάτη; Τρελάθηκες; 

Αυτοί υπέγραψαν το μνημόνιο του θανάτου ή  εσύ. Αυτοί δεν σηκώθηκαν να φύγουν ή εσύ. Τώρα καταλαβαίνεις τι έκανες;

Απαιτείς να σε δικαιολογήσουν, ως να μην συνέβη τίποτα. Η τύχη και το μέλλον όλης της χώρας στα χέρια σου! Επειδή σε τρομοκρατούσε ο Σόιμπλε και εσύ δεν άντεξες; Επειδή δεν είπαν μια κουβέντα, πως ο Σόιμπλε σου άσκησε τρομοκρατία. Δεν το ήξερες. Έπεσες από τα σύννεφα; Δεν σε είχαν ορμηνεύσει οι φωστήρες δίπλα σου;

Είναι σαν να ζητάς τα ρέστα από το κκε, για ότι υπέγραψες εσύ. Το κατάλαβες αυτό βαθιά; Ρώτα αυτούς που το ξέρουν. Καλλίτερα από όλους. Μάθε για τον Ιωαννίδη και τον Σιάντο. Που υπάκουαν τυφλά στον μεγάλο αρχηγό. Όπως εσύ υπακούς τυφλά στον παράδεισο της Ευρώπης. Και μας το λες κάθε μέρα. Οι άνθρωποί σου, οργιάζουν πια γιαυτόν τον παράδεισο.

Μας πούλησες όλους σαν σφαχτάρια στον ευρωμονόδρομο. Σκούζουμε και βελάζουμε. Στους δρόμους και στα σπίτια μας. Και τώρα προσπαθείς να σώσεις τον εαυτό σου μόνο. Και όχι την χώρα όπως διατείνεσαι.

Τα υπόλοιπα είναι πασίγνωστα, μπλα-μπλα  για την αριστερά. Μπλα-μπλα για την δημοκρατία και πάλι.

Τι ξέρεις αλήθεια από ιστορία. Τι δεν έμαθες σαν αρχηγός. Δεν έμαθες ότι ο αρχηγός εισπράττει την νίκη και την απολαμβάνει δικαίως όταν τα καταφέρει. Ότι τα παίρνει όλα.  Ότι ο ίδιος εισπράττει και την ήττα αγόγγυστα; Χωρίς δικαιολογίες και μυξοκλάματα. Ότι ο λαός τον κατακρίνει ή τον αποθεώνει; Έτσι  γίνεται παντού και πάντα στην ιστορία. Ούτε αυτό το ήξερες.

Εσύ δεν έκανες δημοψήφισμα για να έχεις λυμένα τα χέρια σου και να μπορείς να διαπραγματευτείς εν λευκώ. Με άνεση όπως έλεγες και νόμιζες. Ενώ από πίσω χασκογελούσε και σου έβγαζε την γλώσσα ο ευρωμονόδρομος. Και σε αποκαλούσε, ξέρεις πως, τρίβοντας τα χέρια του.

Εσύ δεν ξεφτίλισες τα δημοψηφίσματα, την πεμπτουσία της δημοκρατίας και των ταξικών αγώνων; Που τα περιμέναμε από πάντα; Δεν τα κατακρεούργησες όταν τα έφερες για πρώτη φορά στον τόπο, γεμίζοντάς τα τακτικισμό, μικροπολιτική, μικροκομματική, αμφισημία, ακατανοησία, διπλονοηματική. Μονά ζυγά δικά σου, να μπορείς να το γυρίσεις όπως ήθελες. Ψέματα;

Και αυτό δεν θα στο συγχωρήσει ποτέ η δημοκρατία, ούτε η μηδαμινότητά μου μαζί της, και δεν πρέπει. Γιατί τα δημοψηφίσματα είναι πάντα πάνω από τους ηγέτες. Κι αυτό δεν το ήξερες. Τώρα μόλις το μαθαίνεις. Και εννοώ πάνω από τους μεγαλύτερους ιστορικούς ηγέτες όλης της ανθρωπότητας. Διαχρονικά. Σε αυτά δεν αντιλέγει κανένας! 

Πήρες λοιπόν και το ξεδοντιασμένο δημοψήφισμα στη φαρέτρα σου. Όμως δεν σου έφτανε γιατί τα χρειάστηκες, και ζήτησες εθνική συμπαράσταση! Άκου! Όλες οι  τάξεις παρέα. Να χορέψουμε τσάμικο! Να σωθεί η χώρα. Τι αριστερή φυσιογνωμία αλήθεια!

Φίλησε στην συνέχεια όλες τις κατουρημένες ποδιές του τόπου. Συμμάχησε με τους λωποδύτες, τα λαμόγια και τους βαρώνους. Με τα τζάκια και την διαπλοκή. Και πήγατε χεραγκαλιά μέσα στην βουλή και ψηφίσατε οι 251. Και από εκεί γονατιστοί στην μεγάλη Πύλη, στον Πατισάχ των Βρυξελλών. Και μιλάς χωρίς ντροπή για τους συντρόφους σου και για το καλό των συμπολιτών σου.

Μα κυρίως-κυρίως, δεν έγιναν τα πράγματα όπως τα ήθελες! Όπως τα προπαγάνδιζες και εσύ και η δημαρίτικη παρέα σου; Στο ευρώ και πεινασμένοι; Στην Ε.Ε και ξευτιλισμένοι; Τώρα τι ακριβώς ζητάς. Δεν το καταλαβαίνει κανείς! Γιατί και από το ευρώ θα σε βγάλουν, και μνημόνια θα συνεχίσεις να υπογράφεις έξω από το ευρώ. Να το θυμάσαι αυτό! Μάθε να συλλαβίζεις το όχι.

Τώρα ψάχνετε για εξιλαστήρια θύματα. Όπου βρεθούν, από εδώ κι από κει. Από την αριστερή πλατφόρμα μέχρι την Κωνσταντοπούλου και τον Βαρουφάκη. Τι ανάστημα! Τι ξευτίλα και τι ντροπή οι κονδυλοφόροι σου! Να φτάνουν στην συκοφαντία, από ύπουλα έως καθαρά.

Η αριστερά θα υπάρχει και μετά από σένα. Χωρίς εσένα. Όσο θα υπάρχουν εργαζόμενοι που βογγάνε. Η αριστερά δεν είναι μια λέξη. Ο αρχηγός είναι μια λέξη, όταν δεν ταυτίζεται με τον λαό και την εθνική του ανεξαρτησία.

Πρόσεξε, γιατί θράσος γεννάει τους τυράννους. Προς τα εκεί πάει το πράγμα

Υγ.

Πρόσεξε την ριμάδα την καρέκλα, μην την ερωτευτείς.

Υγ.

Θεωρώ επιβεβλημένο να μην πάρει ψήφο εμπιστοσύνης η τάχα αριστερή κυβέρνηση. Θα κάνει καλό στην χώρα ειδικά μακροπρόθεσμα. Να μάθουν να τιμωρούνται όπως οι δεξιές κυβερνήσεις.

Θεωρώ επιβεβλημένο να διασπαστεί το κόμμα του Σύριζα για να μαθαίνει και αυτό.

Χρεοκοπία και Απελευθέρωση!!!

Είναι ελάχιστοι!! Δεν έχουν το σθένος!! Την παραμικρή ψυχική δύναμη να πουν όχι.

Και επί πλέον λένε οι θρασείς,

στον ΄΄ κρετίνο ΄΄  ελληνικό λαό: ότι το κάνουμε για εσένα και για το καλό σου!!!

Κι ας δείχνει τα κότσια του ψηφίζοντας όχι.

Διαστρεβλωτές της ψυχούλας του και της θέλησής του.

Πλήρωνε σκλάβε μου με το αίμα σου, τα νιάτα σου και την ζωούλα σου. Για πάντα!                                                                                                                                                          

Και εμείς θα συνεχίσουμε να κάνουμε τον Αριστερό εκπρόσωπό σου κι από πάνω. Τα πιο χονδροειδέστερα ψέματα δηλαδή, την απελευθέρωσή του την θεωρούν λάθος.

Όχι στη χρεωκοπία του λαού, λένε οι επαγγελματίες της ακόμα χειρότερης δουλοποίησής του.

Κι εγώ φωνάζω δυνατά όσο μπορώ, ζήτω η χρεοκοπία και η αναγέννησή μας!!                          

Μια άλλη ζωή αρχίζει γεμάτη ελπίδα και πάλι. Με δουλειά  σκληρή και ισότητα. Με πίστη στον εαυτό μας και αλληλεγγύη στον διπλανό μας.

Ομιλούν με την ολόιδια Δεξιά και Πασοκική μαύρη προπαγάνδα, με την γνωστή Δημαρίτικη τρομοκρατία: ότι θα είναι χειρότερο ένα Greecxit.

Κόφτε χρήμα κατεπειγόντως ανίκανοι, και ο λαός θα αντέξει.

Και πηγαίνετε στο διάολο όλοι οι καριερίστες εκεί μέσα.

Αλέξη.....

…………………………..

………………………………………………………………………………………..

……………………………………………………………………………………..

…………………………………………………………………………………..

…………………………………………………………………………………………………….

Όχι στο σχέδιο Ανάν κ. Πρωθυπουργέ!

Πρόσεξε γιατί αυτοί δεν φεύγουν από τα κατεχόμενα. Έχουν ολόκληρο στρατό κατοχής εδώ, δικό τους. Κοινοβουλευτικό, πολιτικό, τηλεοπτικό, οικονομικό. Έχουν βάσεις, βλέψεις, ορέξεις, γεωπολιτικά συμφέροντα, εποφθαλμιούν τα πάντα. Και μόνο σε αυτή τη φάση υπάρχει η κοινωνική δύναμη της αντίδρασης που περιμέναμε χρόνια. Μόνο τώρα!

Θέλουν να διαλύσουν την χώρα. Να την αρπάξουν όλη. Να μας δουλοποιήσουν ακόμα περισσότερο βαθιά μέσα στους αιώνες σαν την Τουρκιά. Σε λίγο θα αρχίσει το πλιάτσικο. Λιμάνια, αεροδρόμια, το ελληνικό, όλες τις παραλίες μας. Θα αρπάξουν όλο το βιός μας. Θα  μας τιμωρήσουν που σηκώσαμε κεφάλι. Μετά την υπογραφή θα φανούν όλα. Και τα υπόλοιπα που μας ετοιμάζουν και τώρα δεν πολυφαίνονται λόγω ντόπιων και ξένων καναλιών. Ετοιμάζουν παλιόχαρτα συντριβής μας να υπογράψεις.                                                              

Πιστεύω συνειδητοποιείς πλήρως τι είναι αυτό που σου ζητάνε.                                                

Τι είναι αυτό που μας περιμένει.

 Εγώ στη θέση σου δεν θα υπέγραφα. Εάν τουλάχιστον δεν είναι μέσα και πρώτη η διαγραφή του χρέους τώρα και άμεσα χωρίς αναβολές, που μας φορέσανε χωρίς να πάρουμε καν τα λεφτά κι από πάνω. Ήταν ήδη παγκόσμιο κοινό μυστικό και η κοινοβουλευτική επιτροπή αλήθειας το απέδειξε. Γιαυτό ρίχνονται λυσσασμένα στην Κωνσταντοπούλου. Από όλες τις κατευθύνσεις.

Πρόσεξε, γιατί αλλιώς δεν υπάρχει γλιτωμός και ελπίδα από το κακό που μας βρήκε. Όχι, απομείωση ή αναδιάρθρωση και λοιπά τέτοια καλολογικά που μας ξαναπάνε στα χρέη ακόμα πιο βαθειά για άλλα εκατό χρόνια ή στο διηνεκές που προτείνει ο τετραπέρατος οικονομολόγος μας.

Σου ζητάνε τον Πειραιά με το λιμάνι του, τα καλλίτερα αεροδρόμιά μας για κάποιον μυστηριώδη δικό τους. Χωρίς διαγωνισμό! Τι θράσος! Τι σιγουριά επικυρίαρχου! Αχόρταγοι! Μην τους τα δώσεις. Άκου και εμένα που ξέρει από συμφωνίες και διαπραγματεύσεις η πλάτη του. Πρόσεξε ακόμα το ελληνικό. Γιατί εκεί θα θρηνήσει κόσμος. Όλη η περιοχή. Δεν θα θυμόμαστε τίποτα. Θα γίνουν όλα πολυτελή απόβλητα. Άβατο για του φτωχούς και τους μέσους πολίτες.

Όχι στο σχέδιο Ανάν, γιατί μετά θα ακολουθήσει άλλο, γιατί μετά δεν θα τηρήσουν καμιά από τις συμφωνίες τους, όπως στις 20 Φλεβάρη το ΄15 που δεν μας δώσαν τα δικά μας λεφτά που μας χρωστούσαν τα λαμόγια και μας τηγανίζουν μέχρι σήμερα. Και θα συνεχίσουν να βγάζουν καινούργια επιχειρήματα από την κοιλιά τους, και θα ζητάνε συνέχεια άλλα και άλλα μέτρα, δεσμεύσεις, γη, αέρα, θάλασσα, ό,τι θα ορέγονται.

Στο ξανάγραψα, σε φοβούνται. Και τώρα ξαναπροσπαθούν να φοβίσουν εσένα και εμάς, με το τελευταίο μεγάλο τους κόλπο. Η λιτότητα υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει μόνο με το νέο μνημόνιο. Λιτότητα χωρίς μνημόνιο είναι πολύ δύσκολο να αντέξει. Πόσο μάλλον τώρα με Αριστερή κυβέρνηση κι όρεξη για δουλειά. Αλλά αυτό είναι η επόμενη εσωτερική  συζήτηση του λαού μας.  Μας πάνε σε νέα σκλαβιά πλουμιστή και μεταμοντέρνα με λαμπιόνια να μην φαίνεται. Υποσχέσεις, υποσχέσεις, υποσχέσεις για το χρέος. Ενώ  αυτοί ξέρουν άριστα ότι χωρίς χρέος δεν υπάρχουν. Είναι νεκροί.

Γιατί αυτός ο Φρανκενστάιν όλης αυτής της υπόθεσης που σου ετοιμάζουν, έχει όπως ξέρεις έναν όρο φαρμακερό και κρυφό μεταξύ τους, μέσα από τον οποίο μας λοιδορούν και μας κάνουν ανοιχτή πλάκα. Ο όρος λέει: τσιμουδιά για το χρέος! Άστο στο ατέλειωτο μέλλον σαν υπόσχεση, σε δούλους και ιθαγενείς. Το δε χρέος απαντάει ημιθανές, αν δεν φύγω εγώ από την μέση, όλα τα άλλα που σας προτείνουν είναι κάλπικα, δεν είναι όχι ασπιρίνες, αλλά κανονικά μαντζούνια σε πανηγύρια προπολεμικά κατά της φαλάκρας.

Μην το ψηφίσεις!  Θα μας σύρεις έξι μήνες πάλι σε μια νέα συμφωνία, και μην πιστέψεις ότι οι συνθήκες θα είναι καλλίτερες τότε και θα την κερδίσεις, αντίθετα θα είναι χειρότερα όσο αφήνεις τον χρόνο να γλιστράει μέσα από τα χέρια σου, όπου εμείς μέχρι τότε δεν θα ξαναζούμε και πάλι, όπως δεν ζήσαμε τα πέντε μνημονιακά χρόνια, και θα περιμένουμε το τίποτα και πάλι, χωρίς ελπίδα μετά έξι μήνες, με αυτή την υποχωρητικότητα και αυτή την  λογική της κατσαρόλας στις συγκεντρώσεις που βάζουν εμπρός όταν νικιόνται διεθνώς.                                                      

Εδώ που φτάσαν τα πράγματα, το μέλλον μας επιτυγχάνεται μόνο με ένα όχι.                                                                               

Όπου ξαναρχίζουν να λειτουργούν τα ρολόγια της ζωής μας,                                                              

ή διαφορετικά εξακολουθούν να παραμένουν ακίνητα ροκανίζοντάς την,                                                          

χωρίς κίνηση και ελπίδα στο ίδιο ζοφερό κοινωνικό τέλμα,                                                              μέχρι την επόμενη φορά, εάν έρθει και εάν ζήσουμε μέχρι τότε την άχαρη και επώδυνη ζωή που μας επιβάλουν τα ναι, με τα ίδια πάλι γνωστά αποτελέσματά των Σαμαροβενζέλων.

Χάνεις την ευκαιρία σου και συ και ο λαός που αναθάρρησε.                                                         

Αν δεν το βλέπεις αυτό που είναι τόσο καθαρό, τι να πω.

Μην το υπογράψεις! Θα το μετανιώσεις άσχημα. Και δεν σου αξίζει κάτι τέτοιο.

Άκου Εμένα σύντροφε και όχι τον Παπαδημούλη.

Γιατί η πραγματικότητα θα σου φερθεί αμείλικτα την άλλη κιόλας μέρα που θα ξημερώσει, 

όπως με τον Χριστόφια. Η δε ιστορία ακόμη χειρότερα.

Να κλείσω με μια αφιέρωση:

μέγιστος καρπός της ελλογικότητας, η άρνηση.